Kategori arşivi: Kritik

Blues Explosion : Damage (2005)

Bir kimya profesörü ile kardiyoloji teknisyeninin oğlu olarak dünyaya gelen Jon, Kraftwerk, The Residents, Devo gibi sanatsal eğilimlerle yüklü isimlerin dinleyiciliğinden, New York’a 1886 yılındaki göçüyle birlikte Iggy & The Stooges, MC5, Gun Club, New York Dolls gibi terbiyesiz toplulukların … Okumaya devam et

Kritik kategorisine gönderildi | Yorum bırakın

The Troublemakers / Express Way (2005)

Blue Note firmasının Fransa ofisinde mutlu sonla biten hikaye, geçen yüzyılın sonunda Marsilya’daki bir kültür merkezinde başlar. Serbest çalışan iki DJ, Lionel ve Fred Berthet ile sanat okulu mezunu Arnaud Taillefer, bir DJ miks workshop’unda tanışır. Her üçü müzik konusunda … Okumaya devam et

Kritik kategorisine gönderildi | Yorum bırakın

Marc Moulin / Entertainment (2004)

Öyle uzun uzadıya üzerinde düşünülecek karmaşık bir şey yok ortada. Altyapıda harcı karan iki akor, garnitür olarak fiyakalı bir kaç sample, üzerinde canlı enstrümanlarla elde edilmiş bir kaç kıvrak tını ve hepsini yapıştıran usta işi bir aranje, bir de swing’den … Okumaya devam et

Kritik kategorisine gönderildi | Yorum bırakın

Peter Hammill / Incoherence (2004)

70’li yıllar efsanesi Van Der Graaf Generator’ün yine en az topluluğun kendisi kadar efsane haline gelmiş şarkıcısı ve bestecisi Peter Hammill, aradan geçen 35 yıla rağmen halen müzik dünyasında izler bırakmaya devam ediyor. Hammill’in bu kez akıllara çakılmaya aday çalışmasının … Okumaya devam et

Kritik kategorisine gönderildi | Yorum bırakın

The Detroit Cobras / Baby (2004)

Amerikan müziğinin merkez konumuna sahip yerlerden biri olan Detroit, adeta bir hayvanat bahçesine benziyor. Basketbol oynayan kaplanların, rugby hayvanı aslanların yanı sıra, her ne kadar onlar kadar ünlü olmasa da bir de The Detroit Cobras var; ama onlar rock’n roll … Okumaya devam et

Kritik kategorisine gönderildi | Yorum bırakın

David Byrne / Grown Backwards (2004)

Neden eskisi gibi şarkılar yazmadığını soran bir gazeteciye, yazamadığını söylemişti David Byrne. Solo kariyerine 1989’dan beri sadece beş albüm koyan Byrne, ne zamanındaki film ve tiyatro çalışmaları ne de Morcheeba ile yaptığı post-modern yaklaşımları ile pek sevimli gelmedi insanlara. Eskiden … Okumaya devam et

Kritik kategorisine gönderildi | Yorum bırakın

Nicolai Dunger “Here’s My Song (2004)

2001 ve 2002 yılları arasında Dunger, (üç tanesi sadece plak formatında olmak üzere) ikisi Virgin biri kendi plak şirketinin etiketini taşıyan tam altı albüm birden çıkardı. 2003 yılını avcılık ve toplayıcılık ile geçirdi; bu süre zarfında kendisine prestij sağlayacak bağlantılarda … Okumaya devam et

Kritik kategorisine gönderildi | Yorum bırakın

PJ Harvey “Uh Huh Her” (2004)

Polly Jean, pek ondan duymaya alışık olmadığımız kadar neşeli şarkılar içeren albümü “Stories From The City, Stories From The Sea”den sonra yeni çıkardığı “Uh Huh Her” ile aslına döndü; yine umutsuz derecede kedere büründü, ağıtlar yaktı, karalar bağladı. Zaten kendisinin … Okumaya devam et

Kritik kategorisine gönderildi | Yorum bırakın

Divine Comedy / Absent Friends (2004)

1993 yılında çıkardığı ilk albüm, neredeyse her şeyi kendinin çaldığı “Liberation”da Hannon, henüz 22 yaşındaydı ve melodi yüklü sofistike popun en iyi örneklerinden birini vermişti. Hannon bu albümü, oturduğu müstakil evin çatı katındaki odada yapmıştı. Şimdi karısı ve bir çocuğu … Okumaya devam et

Kritik kategorisine gönderildi | Yorum bırakın

UB40 : Homegrown

Bugüne dek tüm dünyada 50 milyonun üzerinde albüm satmayı başaran UB40, reggae müziğinin pop kanalıyla dünyaya açılan kültür elçisi. Davulda James Brown, vokalde Ali Campbell, gitarda Robin Campbell, basta Earl Falconer, vurmalıda Norman Lamont Hassan, saksofonda Brian Travers ve klavyeli … Okumaya devam et

Kritik kategorisine gönderildi | Yorum bırakın