Marc Moulin / Entertainment (2004)

Öyle uzun uzadıya üzerinde düşünülecek karmaşık bir şey yok ortada. Altyapıda harcı karan iki akor, garnitür olarak fiyakalı bir kaç sample, üzerinde canlı enstrümanlarla elde edilmiş bir kaç kıvrak tını ve hepsini yapıştıran usta işi bir aranje, bir de swing’den bozma ritim öğesi; işte size Belçikalı caz piyanisti ve besteci Marc Moulin’in insana zevkten kudurtan son çalışması “Entertainment” miksi.

Moulin aynı şeyi bir önceki Blue Note markalı albüm çalışması “Top Secret” için de yapmıştı. Basit olmasına karşın, bu kadar etkileyici olmasını bazı özel nedenleri var tabi. Öncelikle fısıldar gibi şarkı söyleyen Christa Jerome’nin hakkını yememek gerek. Özel bir konsepti olmamasına karşın, trompetçi Bert Joris’in enfes tonlarla yaptığı eşliğinde ondan kalır tarafı yok.

70′lerin sonlarında Moulin’in elektronik müziğe olan aşkı, onu zamanın iyi topluluklarından biri olan Telex’i yaratmaya yöneltmişti. Kraftwerk acımasız ve modernist bir yaklaşım sergilerken, Telex daha gerçeküstü bir yaklaşımla kendini gösteriyordu. 1979 ve 1986 arasında yayımlanan 5 albüm hem Detroit tekno müziğine hem de İngiliz ve Amerikan house müziğinin liderlerine ilham vermişti. İş yaşamına bir ekonomi uzmanı olarak başlayan Brükselli Moulin’in kariyerindeki başarıları anlatmak çok kolay değil. Sadece radyo yapımcılığından oyun yazarlığına uzanan geniş yelpazeye sahip olduğu belki fikir verebilir. Belçika’nın Tele Moustique TV’sinde 7 yıldır haftalık bir programı olan Moulin, bir koltukta 10 karpuz birden taşıyanlardan.

“Entertainment” albümündeki kompozisyonlar, birbirlerine tını, tarz ve atmosfer bakımından o kadar yakın ki, şarkılar arasındaki farkı duymak ve ayrım çizgileri çizmek neredeyse olanaksız. Bu eksi puan olarak algılanmasın; tam tersine iyi bir iş görüyor ve konsept açısından iyi bir bütünlük oluşturuyor. Moulin huşu içindeki ruhlar trenini ağır ağır kaldırıyor; geriye tatlı ve hoş bir seda kalıyor bu kubbede.